(+48) 81 528 00 88 lub napisz kontakt@zzeolite.eu

Nasz Facebook

Jak zapobiec brązowieniu iglaków? 0
Jak zapobiec brązowieniu iglaków?

Jak zapobiec brązowieniu iglaków?

Drzewa i krzewy iglaste są często wybierane do przydomowych ogrodów. Nie jest to zaskakujące, gdyż bogactwo ich odmian sprawia, że są roślinami uniwersalnymi, które można z łatwością dopasować do każdej aranżacji. Iglaki sprawdzają się zarówno w tworzeniu żywopłotów, które zasłaniają posesję przed niechcianymi spojrzeniami, jak i do formowania dekoracyjnych rzeźb. Jako rośliny zimozielone nie gubią igieł w okresie zimowym, więc nie zaśmiecają ogrodu. Iglaki są też na ogół mało wymagające - nie potrzebują zbyt wielu zabiegów pielęgnacyjnych, by zdrowo rosnąć. Zazwyczaj wystarczy nawozić je i podcinać, a odwdzięczają się pięknym wyglądem.

Najczęstszym problemem, który iglaki sprawiają swoim właścicielom, jest ich brązowienie. Nieestetyczna zmiana koloru dotyczy zazwyczaj samych igieł, chociaż niekiedy obejmuje także pędy. Brązowienie roślin może być spowodowane wieloma czynnikami. W tym artykule omówimy je i wyjaśnimy, jak zapobiec brązowieniu iglaków, by niezmiennie cieszyły oczy pięknym i zdrowym wyglądem.

 

Woda i temperatura, czyli niekorzystne warunki atmosferyczne.

Przyczyną brązowienia iglaków może być zarówno nadmiar, jak i niedostatek wody. Gdy jest jej zbyt dużo, system korzeniowy zaczyna ulegać gniciu i przestaje transportować składniki niezbędne do wzrostu rośliny. Równie niebezpieczne jest wysuszenie iglaków, zwłaszcza tych młodych, których system korzeniowy nie sięga jeszcze do głębszych warstw gleby. W przypadku upałów i suszy należy zadbać, by rośliny iglaste miały odpowiednią ilość wody, gdyż w przeciwnym razie dość szybko zaczną usychać i tracić igły.

O ile podlewanie w lecie wydaje się oczywiste, tak wiele osób zapomina, że iglaki potrzebują wody także poza sezonem. Rośliny mogą brązowieć zimą, gdy powierzchniowa warstwa gleby jest zamarznięta i nie oddaje wilgoci tak jak powinna. Szczególnie jednak niebezpieczny jest okres wczesnej wiosny, gdy rozpoczyna się sezon wegetacyjny, a mocne słońce jeszcze bardziej przyspiesza wysuszenie. Aby temu zapobiec, drzewa i krzewy należy podlać obficie w okresie późnej jesieni, tuż przed pojawieniem się pierwszych mrozów.

Często, skuszeni pięknym wyglądem, kupujemy rośliny pochodzące z cieplejszego klimatu. Trzeba wtedy pamiętać, że ich wymagania temperaturowe znacznie różnią je od naszych rodzimych gatunków i aby bezpiecznie przetrwały zimę, należy odpowiednio o nie zadbać. Przemarznięte iglaki nie tylko zaczynają brązowieć i zrzucać igły, ale są niezwykle podatne na choroby grzybicze.

Często rośliny brązowieją po jednej stronie - dokładnie tej, w którą wiał mroźny wiatr. Jak się przed tym ochronić? Przede wszystkim wrażliwe na niskie temperatury iglaki należy na zimę okryć. Materiał do tego użyty nie może być sztuczny - musi przepuszczać wodę, powietrze i światło. Doskonałym wyborem będą: juta, słomiane maty lub specjalna włóknina. Przygotowując się do sezonu zimowego, dobrze jest podlać iglaki nawozem jesiennym. Nie zawiera on przyspieszającego wzrost azotu, a pierwiastki takie jak magnez, potas czy siarka, które pomagają roślinie przetrwać zimowe warunki.

 

Niedobory składników mineralnych

Brązowienie bardzo często jest wynikiem ubogiej w związki mineralne gleby, która nie potrafi zaspokoić podstawowych potrzeb rośliny. Niedobory zaburzają prawidłowy wzrost iglaków, a ich igły i pędy zaczynają przebarwiać się na brązowy kolor. Aby zaradzić tej sytuacji należy pamiętać o regularnym nawożeniu - najlepiej dwa razy w roku. Nawożenie późną jesienią powinno przygotować iglaki do nadchodzącej zimy. Z kolei nawóz wiosenno-letni, który zawiera dużą ilość azotu, ma za zadanie pobudzić roślinę do intensywnego wzrostu. Trzeba jednak zaznaczyć, iż nadmiar nawozu także jest niezwykle szkodliwy! Należy dokładnie trzymać się informacji zamieszczonej przy nawozie, by nie spalić rośliny.

   

Dobrą alternatywą dla sztucznych nawozów jest zeolit. To naturalny minerał w formie granulek, który uwalnia powoli ze swego wnętrza składniki mineralne, takie jak azot, fosfor czy potas. Tajemnicą zeolitu jest jego niezwykła struktura wewnętrzna, która złożona jest z sieci mikrokanalików. Wiążą one przede wszystkim związki odżywcze, by uwolnić je potem, gdy przyjdzie taka potrzeba. Unikalna budowa zeolitu sprawia, że sprawdza się on także jako dodatek do gleby. Jego kanaliki wiążą również wodę, co pozwala zmniejszyć wydatki na podlewanie nawet o połowę! Nawożenie zeolitem powinno przeprowadzać się w okresie od marca do lipca. Wysoka zawartość składników mineralnych pomoże iglakom w zdrowym wzroście i pięknym wybarwieniu igieł.

 

A może to choroba?

Drzewa i krzewy iglaste charakteryzują się na ogół dużą odpornością na choroby. Dotykają one zazwyczaj rośliny zaniedbane, które nie mają wystarczająco sił, by oprzeć się patogenom. Choroby iglaków najczęściej mają podłoże grzybicze, a do najczęstszych z nich należą:

  • Fytoftoroza - najczęściej występująca, a zarazem najgroźniejsza choroba roślin iglastych, wywołana przez grzyby z rodzaju Phytophthora cinnamomi i Phytophthora plurivora. Początkowo atakują one system korzeniowy, zwłaszcza jeśli zalega długo w wodzie. Położone najniżej igły i pędy zaczynają żółknąć, tracić kolor, a następnie usychają. Jest to często ostatni moment, by zacząć działać, ponieważ choroba rozprzestrzenia się szybko i nierzadko prowadzi do obumarcia całej rośliny.

  • Osutka - atakuje najczęściej sosny i jałowce, chociaż może przenieść się także na inne gatunki iglaków. Przebieg osutki jest dość charakterystyczny, więc łatwo ją rozpoznać. Wiosną igły pokrywają się żółto-brązowymi plamami, a późną jesienią żółtymi, poprzecznymi kreskami. Mogą się również pojawić czarne kropki, które są zarodnikami patogennego grzyba. Igły zaatakowane przez chorobę opadają, a te, które odrastają w kolejnym sezonie są wyraźnie zdeformowane.

  • Szara pleśń - wywoływana jest przez grzyba z rodzaju Botrytis cinerea, który atakuje także inne rośliny. Igły najpierw pokrywają się brązowymi plamami, które stopniowo powiększają się i mogą obejmować nawet pędy. Gdy choroba jest bardziej zaawansowana, można zaobserwować wystąpienie szarawego, pylistego nalotu.

  • Brunatna pleśń śniegowa - to choroba grzybicza, która atakuje zazwyczaj niskie, płożące się krzewy iglaste. Występuje ona zimą, zwłaszcza przy dużej wilgotności powietrza. Grzyb atakuje, gdy gruba warstwa śniegu długo zalega, okrywając szczelnie roślinę. Zajęte igły i pędy brązowieją i obumierają. Chorobie łatwo zapobiec poprzez strząsanie z iglaków nadmiaru śniegu.

 

Atak nieproszonych gości - kilka słów o szkodnikach.

Należy powiedzieć to głośno - najczęstszymi szkodnikami roślin iglastych są nasze własne zwierzęta domowe! Zarówno koty, jak i psy uwielbiają znaczyć teren i załatwiać swoje potrzeby właśnie pod iglakami. Niestety, ich mocz jest bardzo szkodliwy, zwłaszcza dla młodych siewek. Jedynym rozwiązaniem jest ograniczenie zwierzęciu dostępu do rośliny. Można ogrodzić ją ozdobnym płotkiem lub siatką, które umieszczone w odpowiedniej odległości, uniemożliwiają znaczenie terenu. Alternatywą jest zakup specjalnych preparatów odstraszających psy i koty swoim zapachem. Jest to jednak rozwiązanie krótkotrwałe, ponieważ tracą one swoje działanie po kilkunastu dniach.

  

Czasami jednak w naszym ogrodzie pojawiają się nieproszeni goście - owady. Większość z tych szkodników żeruje na jednym gatunku rośliny. Przykładowo gatunek małej mszycy - ochojnik świerkowo-modrzewiowy (Adelges laricis) wyjątkowo upodobał sobie świerka pospolitego i modrzewia, na których tworzy nieestetyczne galasy. Z kolei misecznik tujowiec (Parthenolecanium fletcheri) atakuje tuje, które pokrywają się brązowymi tarczkami. Lista szkodników roślin iglastych jest długa, dlatego w przypadku wystąpienia zmian, należy bardzo dokładnie się im przyjrzeć. Zauważenie drobnych owadów lub charakterystycznych zmian jest sygnałem alarmowym. Rozwiązaniem tego problemu jest usunięcie zmienionych i obumarłych części roślin oraz zastosowanie środka owadobójczego. Należy też pamiętać, że zbyt gęsto posadzone iglaki są bardziej podatne na ataki szkodników.

 

Podsumowanie.

Iglaki nie są zbyt wymagającymi roślinami - wystarczy odrobina zainteresowania, by zdrowo rosły i pięknie wyglądały. Chociaż brązowienie iglaków nie jest nieodwracalnym problemem, zdecydowanie lepiej mu zapobiegać. Dobrze pielęgnowana roślina jest bardziej odporna na działanie niekorzystnych czynników atmosferycznych czy chorób, dlatego należy pamiętać o regularnym nawożeniu i podcinaniu.

Komentarze do wpisu (0)

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl